MUN LÍKLEGA EKKI KOMA TIL MEÐ AÐ HAFA ÞOLINMÆÐI OG ÞRAUTSEGJU TIL AÐ HALDA ÞESSU BLOGGI LENGI ÚTI

MUN LÍKLEGA EKKI KOMA TIL MEÐ AÐ HAFA ÞOLINMÆÐI OG ÞRAUTSEGJU TIL AÐ HALDA ÞESSU BLOGGI LENGI ÚTI
Aðalvalmynd Dagbók Gestabók Myndasöfn Vefstjórn On the Origins of Traditions Pistill um Azerbaijan Smá um mig 25 ára Húsvíkingur Mínar síður Ég á Flickr Ég á FaceBook Vinir og vandamenn Herðabjöddn Timburmenn!!! Hnefill Harpa og Vignir í Uganda Athyglisvert aflestrar Kóran Big Brother Awards Infowars Línulegur tími CIA World Factbook History of War Vefþjóðviljinn Junk Science Kenningar um sköpun heimsins Múrinn Friends of Science Why do Intellectuals Oppose Capitalism? The Globalist Mapping History Open Democracy Is America a Police State? Human Development Report I want the Earth plus 5%... Social Credit Allt... Tragedy of the Bunnies Peace Corps Volunteers	17.01.2010 19:09:03 / bensig Fyrirsögn Hef komið fyrsta hluta af Úgandamyndum hér inn, hér með! Annars er maður bara að fara að huga að Kampalaferð til að geta kosið utanfundar í þjóðó, og hafna pent, vitaskuld! Óli góður þarna. Svo bíður maður spenntur eftir drullunni sem kemur með skýrslunni í næsta mánuði!! Vorum með "the Spanish community" í hádegismat í dag. Vetarinarios sin Fronteras (dýralæknar án landamæra) eru með skrifstofu hérna og hafa verið í 12 ár. Elenu fannst mjög gaman að spænskast. Þau komu 5, maður frá Kanarí og mexíkósk kona hans ásamt 2 ára dóttur og svo stelpa frá Madrid og strákur frá Cordoba. Vorum yfir jól og áramót í Kampala en skutumst á milli til Ssese Islands, eyjaklasi á Viktoríuvatni, sem var mjög næs. Sá enga flugelda yfir áramótin, en þeir voru þarna einhvers staðar, heyrði í þeim. Át kjötbita grillaða á spjóti á jóladag sem ég keypti af útigrillara nálægt hótelinu okkar. Hann var múslimi, annars hefði hann ekki verið þarna...! Lifði annars í vellystingum yfir hátíðarnar og eyddi um efni fram eins og "sannkristnum" sæmir, "því við trúum öll á guð" og markaðinn! Benson er kominn aftur, kom núna áðan til Soroti og Noa gyðingur kemur frá Kampala í nótt. Það verður þröngt á þingi...! Jæja þessar myndir eru allaveganna komnar en tóku sinn tíma... Þetta er fínt í bili, BenSave P.s. Hef fengið það staðfest að ég eigi von á gestum frá Norge og Karabíska hafinu...! » 3 hafa sagt sína skoðun 16.12.2009 14:52:16 / bensig Nær Það er 16. desember og lítið sem minnir á jólin hér. Það er jólatré í bankanum okkar. Enginn snjór, bara hiti og sól. En ég á jólalög á tölvunni, aldrei skal hún bregðast mér...! Annars er ágætt að vera laus við jólavesenið. Og það er ef til vill kominn tími til að horfast í augu við það að ég hef aldrei átt möguleika á að verða valinn jólabarna ársins. Maður þarf allaveganna ekki að kvelja sjálfan sig (og aðra) með vangaveltum um hvort maður ætti að senda jólakort og þá hverjum. Það er búið að vera sérstaklega heitt í dag. En jólin koma hér líka hvað sem jólatrjám og snjó líður... Skólarnir kláruðust síðustu vikuna í nóvember. Það eru rigningarský norðan við bæinn, þau færast nær. Það er enn þá sólskin og strákar í garðinum að hreinsa og þurrka chillí. Snarpur vindur smýgur um húsið; ferskur gustur áður en öllu verður skolað burt í ofankomu sem á enga sína líka á Íslandi. Fórum til Lalle í dag þrátt fyrir að skólinn sé búinn. Við erum að reyna að gera eitthvað, annars vegar með kennurunum og svo einhverjum krökkum. Hér er áherslan á "að reyna". Það mæta alltaf nokkrir krakkar en mjög seint og illa. Kennararnir eru samt meiri vonbrigði, þeir báðu um þetta en mæta samt verr en krakkarnir. Við ætluðum að reyna að undirbúa eitthvað með báðum hópum fyrir næstu önn en það er spurning hvort það verður eitthvað úr því... Bændur uppsera yfirleitt í nóv/des og eiga því flestir nægt fé þegar dregur nær jólum. Enda verða alir að fá ný spariföt fyrir jólin og eyða eins og þeir geta í mat og drykk. Þess vegna eru mánuðirnir fyrir jól yfirleitt "hættulegustu" mánuðir ársins, allaveganna þá er rétti tíminn til fyrir þjófa til að fara á stjá, ef nokkurn tíman er réttur tími fyrir þess háttar háttalag. Takk "Baby Jesus"... Ég set mótorhjólið (eða skellinöðruna) inn í bílskúrinn/skrifstofuna. Benson fór í nótt til Kampala. Á föstudaginn fer hann heim til Nígeríu. Líklega kemur hann aftur um miðjan janúar. Nú er ekki lengur "ferskur gustur", þetta myndi kallast hávaðarok! Sólin er horfinn og strákarnir hafa komið chillíinu inn í geymsluna. Það var drukkið talsvert í kveðjutitinni hans Benson í gærkveldi. Ég sýp seyðið af því í dag... Við elduðum "westræna" rétti fyrir starfsfólkið í gær. 4 field officers, Benson, Akello (sér um hreinsunina og þurrkunina), Joan (ritarinn okkar) og svo Winny (húshjálpin okkar, lærð hjúkrunarkona). Úrhellið er komið yfir okkar hús. Kjúklingabitar bakaðir í BBQ, soja, tyttebær syltetöj, kóki og smá kryddi. Djúpsteiktir laukhringir og ostur í raspi, salat og hrísgrjón. Svo gáfum við þeim líka Doritos (já, Harpa, nú fæst Doritos allaveganna í Mzungu stórmörkuðunum í Kampala!) og karamellu örbylgjupopp. Gott im Himmel!!! hvað þetta var gott, og það fannst þeim líka! Rafmagnið ætti að detta út hvað á hverju. Og já við vorum í Kampala síðustu helgi (annars hefði t.d. BBQ og Doritos ekki verið hægt). Fórum til að mæta í brúðarkynningarveislu frænku Davids. Giftingin sjálf, að kristnum sið, er næstu helgi. Þessi athöfn var í raun gifting upp á gamla mátan, áður en þetta ágæta fólk varð fyrir því óláni að kynnast "Baby Jesus" og hans kónum... Vá, sjaldan hefur úrhellið verið slíkt sem nú... Fjölskylda brúðgumans borgaði u.þ.b. 10 kassa af gosi, 3 af bjór, nokkur ker af heimabruggi (Svenni hefði efni á að giftast nokkrum sinnum hérna), dauða kýr, föt handa öllum frænkunum, allaveganna 20 kg af hrísgrjónum, fullt af öðrum mat og sitthvað fleira til fjölskyldu brúðarinnar fyrir að eignast konuna... Nú er það búið, stóð í um 20 mínútur; tæki örugglega 1 mánuð að sulla niður jafnmiklu vatni og þetta á Íslandi. Fólk hér til sveita er samt mjög íhaldsamt, kristið. Þolir allaveganna ekki samkynhneigð og vændi ásamt fleiru, eða hvað...? Sólin er komin aftur. » 2 hafa sagt sína skoðun 03.02.2009 12:31:34 / bensig Álver eða annað Þá er skammtímastjórnin búin að gefa tóninn varðandi álversframkvæmdir. Vonum að sá falski tónn verði slípaður til eftir kosningar í apríl og haldið verði áfram að undirbúningi álvers á Bakka og það verkefni fái sambærilegan stuðning frá stjórnvöldum og Helguvíkurverkefnið hefur fengið. Annars birti Indriði Þorláksson grein á vefsíðu sinni: http://inhauth.blog.is/blog/inhauth/entry/792595/ um efnahagsleg áhrif stóriðju á Íslandi og verðmætasköpun fyrir þjóðina, eða öllu heldur skort á henni, samkvæmt hans takmörkuðu greiningu. Viss þjóðfélagshópur heldur ekki vatni yfir greininni og mærir hana í hvívetna, enda sjaldgæft að einhver úr þessum geira tali þeirra máli og um að gera að blása það út sem mest má. Í athugasemdum við greinina er hún tætt í sundur og nokkuð ljóst að þessi vissi þjóðfélagshópur snýr blinda auganu að þeim athugasemdum sem þeim þóknast ekki. Samkvæmt því er verðmætasköpun álveranna þriggja um 0,7% af landsframleiðslu. Með svipuðum aðferðum má fá út að verðmætasköpun fiskveiða sé rösklega tvisvar sinnum meiri en þetta og sjávarútvegsins í heild e.t.v. um 4-5%. Auk þess, til langs tíma litið, hefði fólk í áliðnaði fengið vinnu annars staðar. Þannig að við getum bara sleppt því að reikna með því hversu margir starfa í áli og greinum því tengdu. Þá getum við sagt það sama um sjávarútveg, netþjónabú og ferðaþjónustu. Fólk í þessum atvinnugreinum myndi bara fá vinnu annars staðar til lengri tíma litið og þess vegna þurfum við ekkert á þessu að halda! En það það fer alveg framhjá sumum að þetta "annars staðar"/"annað" þarf að vera eitthvað!!! Það má líka benda á að við lifum núna en ekki í einhverri óskilgreindri framtíð til lengri tíma litið. Sem sagt ef við hættum fiskveiðum þá dregst landsframleiðsla saman um e.t.v. 5%?!?!? Það meikar alveg sens er það ekki?? Hvílíkt endemis bull og kjaftæði. Auk þess minnist hann ekkert á orkuöflun, framkvæmdir þeim tengdum og þess háttar. Álverin borga fyrir virkjanirnar, punktur. Eftir 40 ár eigum við eitt stykki Kárahnjúkavirkjun skuldlaust og getum selt orkuna í grasatínslu og -vinnslu ef menn vilja það frekar en álver, en sú "iðngrein" hefði aldrei getað staðið á bak við byggingu þeirrar virkjunar. Jæja, nóg í bili. Það er allaveganna nokkuð ljóst ða við lifum á spennandi tímum, hversu sársaukafullir sem þeir kunni að vera. » 0 hafa sagt sína skoðun 14.01.2009 22:00:35 / bensig Heima... Jæja er nú búinn að vera hérna á kreppuklakanum í einn og hálfan mánuð. Er bara búinn að vera að dútla hérna við að reisa hús fyrir foreldra mína og sinna býlinu. Það er mjög gott að vera kominn heim, þó að það sé í einhverja verstu kreppu Íslandssögunnar. Þó sakna ég stundum lífsins í Azerbaijan... Gleðilegt nýtt ár á fólkið, Ex-Azerben » 3 hafa sagt sína skoðun 08.10.2008 14:26:12 / bensig Back to Bædsjan Var að koma "heim" úr hreint út sagt geggjaðri ferð! Fór ásamt Elenu í 2 vikna ferð til Fjarskanistan, nánar tiltekið Uzbekistan, Tajikistan og Afghanistan, takk fyrir pent!!! Fórum út á mánudegi 22. september og ætluðum að vera 10 daga en framlengdum um fjóra daga til að gera þetta almennilega. Segi ykkur betur frá því síðar, kreppukveðjur heim á klakann en þangað til: Kabul Fried Chicken rokkar!! Taliben » 2 hafa sagt sína skoðun 14.09.2008 15:13:22 / bensig Betra seint en aldrei: Ólympíuuppgjör Þegar íslenska landsliðið í handknattleik karla atti kappi við það spænska var mikil spenna hér á heimilinu, eins og menn geta ímyndað sér. Ég tók keppnina þó líklega ívið nær mér þar sem að í spænska landsliðinu eru bara Katalónar (samkvæmt elenískum heimildum). Samt sem áður vorum við hér samankomin, Spánverjar og Íslendingar (í öllu Azerbaijan held ég) og fylgdumst með leiknum í beinni textalýsingu á netinu... Jú, vegna þess að http://http.ruv.straumar.is/ras2.ruv.is (þ.e.a.s. RÚV) var í rugli, ekki hægt að hlusta. Það var því textalýsing á mbl.is og svo skömmu síðar visir.is sem hófu leikinn hjá okkur. Af þeim tveimur var mbl mikið fljótara að uppfæra stöðuna, hins vegar voru kommentin hjá vísi þeim mun betri, maður sá hlutina fyrir sér. En, svo (á 11. mínútu að mig minnir) tjékkuðum við á spænskum vef sem var líka með textalýsingu. Og hvað? Jú, þeir voru yfirleitt 1-2 mínútum á undan okkar íslensku miðlum!!! Hvers eigum við að gjalda!!??!!? En auðvitað voru spánverjar niðurlægðir í þessum leik og Elena mun aldrei, ALDREI, bíða þess bætur...!!! Þegar við töluðum við heimamenn um Ólympíuleikanna þá voru þeir, að eigin sögn, alltaf á meðal hinna efstu, slatti af verðlaunum og læti. En í ljós kom að þeir enduðu með 7 verðlaun (einu fleira en erkióvinurinn, A-landið!). Jú vissulega ágætt, en mest allt í 2-3 einstaklingsgreinum (mismunandi þyngdarflokkum) og ekki beint á meðal hinna efstu þjóða. Meira seinna, bless í bili, Silfurben » 2 hafa sagt sína skoðun 28.08.2008 21:46:58 / bensig Varðhundur eigin prísundar Jæja... Það bar svo til um þessar mundir að föstudaginn 1. ágúst hófum vér sjálfboðaliðar í Mingachevir nýtt verkefni. Í því felst að hvern föstudag nánast fram að áætlaðri heimför munum við, og höfum, sýnt eina kvikmynd fyrir hóp áhorfenda. Að henni lokinni ræðum við svo um kvikmyndina; hvaða spurningar vakna, hvernig megi heimfæra atburði myndarinnar á raunveruleikann, hvers vegna atburðarrásin er sú sem hún er og þ.h. Myndirnar hafa hingað til allar verið á ensku og með enskum texta, nokkrar verða á öðru tungumáli en með enskum texta. Við höfum svo gert orðalista með útskýringum á ensku á erfiðustu orðunum sem fram koma í myndinni og afhent hópnum. Þannig er hópurinn í það minnsta að læra einhverja ensku. En sem fyrr er það bara yfirskin. Myndirnar eru flestar til þess fallnar að opna augu áhorfandans fyrir því hvað er að gerast í kringum hann og hvetja hann til að taka þátt í því og færa til betri vegar, í það minnsta að vekja hann til umhugsunar. Höfum við 4 flokka meginviðfangsefna í gangi, 3 myndir í hverjum flokk og þegar þetta er ritað er fyrsti flokkur, sem fjallar um samfélagslega stöðu kvenna, búinn og næsti að hefjast. Til þess að framkvæma þennan glæp, þetta tilræði við azerbaijanskt samfélag, höfðum við fengið leyfi fyrir því að nýta okkur aðstöðu IREX skrifstofunnar sem er niðri við ánna við hliðina á (og rekið samhliða) aðalbókasafninu. Þetta er skrifstofa með 5 tölvum, fríu interneti, sjónvarpi, DVD spilara, slatta af enskum bókum og tímaritum (National Geographic, Newsweek o.s.frv.) og ýmiskonar kort og upplýsingar hangandi á veggjunum. Auðvitað var svona upplýsingaveita ekki fjármögnuð eða komið á koppinn af Azerum. Heldur var skrifstofan fjármögnuð af USA/PCV og rekin af þeim fram á síðastliðið vor. En nú er hún sem sagt rekin af Azerum, og það er ekkert spaug. Myndin sem var sýnd þann 1. ágúst ber nafnið: "The Magdalene Sisters". Í þessari annars "siðprúðu" mynd er eitt nektaratriði. Þá standa stúlkurnar naktar frammi fyrir einni af yfirnunnunum og hún hæðist að þeim og niðurlægir, ekkert kynferðislegt þar á ferð. Myndin er góð, kröftug (þó hún sé aðeins langdregin á köflum) og hópurinn var hugsi þegar hann fór heim á leið. Við þetta má bæta að í byrjun myndarinnar er stúlku nauðgað. Margir viðstaddra hlógu og flissuðu (flestir viðstaddra voru kvenkyns) eins og þetta væri hið svæsnasta klám... Neinei, þetta samfélag á ekkert bágt, ekkert kynferðislega bælt né gjörsamlega óupplýst um kynferðisleg málefni... Á meðan að á undirbúningi og jafnframt sýningu myndarinnar stóð fór Elena nokrum sinnum út að reykja. Nokkrum sinnum atvikast það að einhverjar af yfirnunnun... ég meina yfirkerlingarbókasafnvörðunum, ef ekki sjálf Æðstakerling, fóru út og inn og horfðu þá illum augum á Elenu. En svo það vildi þannig til að þegar nektaratriðið stóð sem hæst koma nokkrar af yfirnunnun... nei ég meina yfirkerlingarbókasafnvörðunum, ásamt Æðstukerlingu, inn og eiga ekki til orð. Okkur er tilkynnt það að þarna verði ekki sýndar fleiri myndir vegna þess að við sýnum "vondar" myndir og Elena er "vond" (mjög líklega vændiskona í þeirra augum, og það er verra en allt sem vont er), en fáum þó að klára myndina, enda engin fleiri nektaratriði eftir; of seint að byrgja brunninn. Við þeim varð ekki tjónkað. En við vorum samt í vandræðum þar sem myndirnar sem við erum með eru Zone 1 (Norður Ameríka) en flestir spilarar hér eru Zone 2 (Evrópa and friends) nema spilarinn þeirra (og einstaka aðrir sem við fundum svo) sem spilar öll svæði... En við fórum á þeirra fund til að freista þess að fá spilarann þeirra lánaðan og sýna myndirnar okkar í "verndaðra" umverfi, t.d. koma fyrir sjónvarpi á skirfstofunni okkar. Nei, það var ekki hægt. Þó svo að Aliyev sjálfur hefði farið þess á leit við þær yrði þeim ekki haggað. Við sýndum þeim fram á (vorum með Lale, kennarann okkar með í för) að við værum ekki að breyta kvenfólkinu hérna í vændiskonur, eins og Elenu, heldur að reyna að opna augu stúlkananna, ein var meðal annars dóttir einnar þeirra, fyrir þeirri kúgun sem þær mega þola og láta yfir sig ganga í nafni hégóma, spéhræðslu og "traditions", þó fyrst og fremst þeirra eigin. En auðvitað vildu kerlingarnar á bókasafninu ekkert annað en sama vesældóm og kúgun, og helst meiri, fyrir dætur sínar sem þær og mæður þeirra hafa mátt þola og standa svo fast vörð um. Það eru nefnilega þær, kerlingarnar hérna, sem eru einna viðkvæmastar og fastheldnastar á hina rætnu og rotnu siði. Ég rakkaði þær vitaskuld niður og lét þær heyra það. En þær létu það ekki stoppa sig í því sem skiptir máli: Spurðu mig hvort ég væri ekki í giftingarhugleiðingum og hvort ég gæti ekki hugsað mér að giftast stúlku frá Azerbaijan. Ég hélt nú ekki. Það er svona svipað og að fara á hestvagni þegar maður gæti farið á bíl. En ég get svo svarið það, það kom blik í augun á einni þeirra áður en ég náði að svara, og úr því mátti lesa tilhlökkun um að hugsanlega yrði einni kusu bætt í hjörðina jafnframt því sem að heimilið þyrfti ekki lengur að halda uppi einni dóttur... Þær spurðu svo hvort okkur líkaði ekki við Azerbaijan og þá sérstaklega Mingachevir. Lale svaraði hikstalaust fyrir okkur eitthvað á þessa leið: "ekki þegar fólkið hérna lætur svona", og sagði okkur svo hvað hefði farið þeim á milli. Því má svo við bæta að núna þegar Mike, sem er sá PCV sem kom þessari skrifstofu á lappir, er að fara aftur til USA er hún auðvitað aldrei opin og allt í niðurníðslu, best að hún komi engum að gagni svo eymdin og aumingjadómurinn fái að grassera sem lengst... En við redduðum þessu fyrir næstu mynd og sýnum núna myndirnar á skrifstofunni okkar. Á morgun er það "City of God" En nú er mál að þessu linni, sæl að sinni, Ólympíusilfurben » 4 hafa sagt sína skoðun 25.07.2008 13:57:39 / bensig Smá öppdeit Vorum að koma til baka frá Moldoviu þar sem við vorum á mid-term seminar. Segi ykkur frá því seinna. Bætti hins vegar við nýrri undirsíðu vinstra meginn: "On the Origins of the Traditions" Sumir hérna halda að ég elski Armena og hati Azerbaijani, þeirra menningu og "traditions". Á endanum ákvað ég að svara þeim í eitt skipti fyrir öll og úr varð þessi grein. Hún endurspeglar mína skoðun "universalt" en í henni eru nokkrar vísanir í Azerbaijan fyrir fólkið hérna. Er búinn að prenta þetta út og einhverjir eru að lesa heima núna. Á eftir að prenta þetta út í nokkrum eintökum og mun láta þetta liggja frammi á skrifstofunni. Annars átti ég að vera í brúðkaupi í gær, 24. júlí, hjá Anar, vini okkar sem sér um skrifstofuna. Hann var búinn að taka lán í bankanum, panta allt og græja allt þegar einhver frænka einhvers deyr fyrir nokkrum vikum. Þegar einhver deyr hérna þarf að "halda upp á það" samfleitt í 7 daga jarðarför, svo aftur 40 dögum seinna, og svo aftur 1 ári seinna!! Stundum er dauðinn mikilvægari en lífið... Þá þurfti amma hans að gera upp við sig hvort það væri leyfilegt samkvæmt hefðunum (traditions) að halda brúðkaup svona skömmu eftir jarðarför. Niðurstaðan varð sú að brúðkaupið verður 24. ágúst næstkomandi. Brúðkaupin hérna eru víst alveg ægilegar veislur og hlakkar okkur mikið til að fá loksins að mæta í eitt slíkt (annars er maður var við þau út um allt hérna mörgum sinnum í viku; bílalest keyrir framhjá og flautað á fullu og keyrt glannalega og svo eru nokkrir "brúðkaupsstaðir" þar sem alltaf eru veislur). Annars erum við líka boðin í brúðkaup hjá Nazimir, vini okkar og reddara, en það verður líklega ekki fyrr en með haustinu. En brúðkaup er ekkert grín hérna. Þá nótt (eða kvöld ef ekkert verður hamið!) munu brúðhjónin stunda kynlíf í fyrsta skiptið. Eða þannig á það að vera skv. "traditions". Allaveganna eru KK yfirleitt ekki hreinir sveinar fyrir brúðkaupsnóttina. KVK verða hins vegar að hafa meyjarhaft, annars er þeim bara skilað, takk fyrir pent. En oft hafa þær forvitnast aðeins án þess að hafa gengið alla leið. Einnig er hægt að "reconstructera" meyjarhaftið fyrir þær allra hörðustu. Þetta á allaveganna við um fólkið sem er komið talsvert yfir tvítugt. Annars er algengt að fólk giftist mjög ungt, enda ekkert með það að gera að bíða endalaust... Þetta samfélag er kynferðislega bælt og lítillega "sexually frustrated", þó að vissulega sé það langt frá því að vera eins slæmt og Arabalöndin og Íran. Annars vil ég nota tækifærið og harma þessa hörmulegu stöðu sem komin er upp varðandi Timburmanna ríjúníon sem átti að vera á Kaldbakssteidíum núna um Mærudagana. Ég hef það eftir ónafngreindum kúrdískum uppljóstrara mínum að þar sé verið í óða önn að reisa hús sem hafi skilað sér í því að þar er nú með öllu óhægt að iðka þá göfgu íþrótt "bjórbolta". Og er því ríjúníoninu teflt í tvísýnu. Harma það ég mjög. Vona ég að málið fái farsæla lendingu sem ég mun og beita mér fyrir. Annars vona ég að Húsvíkingar og nærsveitungar skemmti sér vel um Mærudagana og Timburmenn þar auðvitað í fararbroddi. Hitakveðjur á Klakann Azerben » 1 hafa sagt sína skoðun 08.07.2008 20:15:29 / bensig Rigning og 100 Saat Það rigndi í alla nótt. Ég hafði ætlað mér að fara "snemma" á fætur, klukkan 8:00 (meðan það er ekki kominn hiti dauðans), og fara út að hlaupa. Er meira að segja búinn að plata nikótínfíkilinn og "soon to be" krabbameins- kransæða- og bronkítissjúklinginn Elenu til að kaupa sér hlaupaskó til að hún geti hlaupið með mér. Hlupum í gær og hún entist í 6 mínútur... En aftur að rigningunni. Þegar lætin byrjuðu í símanum var enn rigning þannig að ég snúsaði nokkrum sinnum. En rigningin hélt áfram. Klukkan 9 gafst ég upp og stillti bara á 10 til að fara á fætur, mæta á skrifstofuna klukkan 11. Ekkert hlaup hjá mér í dag. Það rigndi í allan dag. En það má segja að Mingachevir hafi hlaupið. Allar götur fullar af vatni, stöðuvötn úti um allt og vatn að fljóta frá einum polli í annan. Ekki þó vegna þess að þetta voru mestu rigningar í manna minnum, heldur vegna þess að "vatnshalli" og "frárennsli" eru, að ég held, einungis Vestræn hugtök og eiga ekkert erindi hingað. Hjól samfélagsins stöðvast. Það var varla hræða á ferli í dag á meðan að rigndi. Hvorki menn á farartækjum né fæti. Engar konur á götuhornum að selja hnetunasl, enginn dýnuframleiðsla í gangi hjá nágrannablokkunum, engar gamlar konur að selja grænmeti fyrir framan blokkirnar, engir karlar á tehúsunum að spila dómínó, enginn að versla í matinn í agnarsmáu kjörbúðunum og einhverjir skrópuðu í tíma hjá okkur. Vinnan Í vinnunni í dag vorum við með tvo "conversation club" tíma og svo spænsku. Við erum með tvo "conversation" hópa í gangi í augnablikinu. Í hvorum hóp eru um 5-8 einstaklingar á aldrinum 17-27 ára. Þetta er nokkurs konar þjálfun í ensku fyrir þau, þar sem þau kunna oft á tíðum sitt hvað í ensku, fræðilega séð, en skilja hana hvorki né tala. Fyrir mig og Elenu er enskan algjört aukaatriði, en ágætis yfirskin fyrir okkar raunverulega starf. Það felst fyrst og fremst í því að reyna að opna huga þeirra örlítið, kynna fyrir þeim nýjar hugmyndir, nýja sýn á hlutina og fleira í þeim dúr. Sumir myndu kalla þetta heilaþvott eða nýja Vestræna "colonisation". Ég myndi kalla þetta antiheilaþvott á hvernig þau eru heilaþveginn (sem er massíft!) í dag (menntakerfi, hið opinbera, fjölmiðlar og uppeldi): Armenar eru illir og þá ætti að skjóta á færi, alla; Heydar Aliyev er "national leader of the Azerbaijani people"; sonur hans, Ilham, er réttmætur og góður forseti (og konan hans er líklega fínn arftaki að 5 árum liðnum...); Azerbaijan er best og frábærast í heimi: lýðræði, mannréttindi, etc. og ef það er ekki frábært núna þá mun "the development" laga það sem þarf að laga og uppáhaldið þeirra eru þeirra frábæru hefðir; "...because, our traditions...blablabla...", Sumir hafa fengið allan pakkann í arf... En þó eru flestir sem hafa bara hluta af honum og það er hægt að ræða við það fólk. Þó eru eiginlega allir með "traditions" pakkann. Við gerum mest af því að kynna fyrir þeim nýjar hugmyndir og upplýsingar og svo í framhaldinu að einfaldlega spyrja þau um ástandið í Azerbaijan: - Hversvegna er þetta svona? - Er það réttlátt? Hversvegna (ekki)? - Hvernig finnst þér að það ætti að vera? - Af hverju? - Af hverju er þetta betra en hitt? - Er það betra? Sem endar svo yfirleitt á því að maður fær "...because, our traditions...blablabla..." ræðuna í hausinn sem svo feidar yfirleitt yfir í "...Armenians are evil because they cut the ears of the people..." ræðuna. Þetta eru alveg lærðar ræður sem tugir mismunandi einstaklinga hafa komið með á okkur: nánast allar alveg eins ræður, orð fyrir orð... Fyrir hvern tíma höfum við ákveðið, í samráði við hópinn, um hvað skuli rætt. Stundum finnum við einhverjar upplýsingar fyrir hópinn sem við kynnum fyrir þeim og stundum lesa þau sér eitthvað til sjálf til að vera betur undirbúin. Fyrir fyrri hópinn, klukkan 11, höfðum við ákveðið að ræða um spillingu. Og höfðum við boðið tveimur Peace Corps volunteers að koma líka, þeim Mariko og Nate. Hún starfar við kennslu í skóla en hann er í svipaðri "enskukennslu" og við. Þau mega þó ekki tala um nokkur atriði í sinni vinnu: - Pólitík - Trúmál - Spillingu - Lýðræði (nema fræðilega) - Mannréttindi (nema fræðilega) - Etc. Með öðrum orðum: Ekkert bitastætt eða sem máli skiptir. Það má ekkert gagnrýna beint. Þau fíluðu tímann okkar í botn. Sérstaklega þar sem við leyfum hlutunum yfirleitt að hitna svolítið, stundum deila þau, aðallega, innbyrðis en oft á tíðum við Elena gegn hluta af hópnum okkar. Azerbaijan er í 150. - 162. sæti með einkunnina 2.1 (samkvæmt transparancy international 2007), af 180 þjóðum, fyrir minnsta spillingu og er alls ekki á uppleið miðað við árið 2006. Ísland er númer 6 með einkunnina 9.2 (vorum 1.-3. árið 2006). 100 saat Það þýðir 100 klukkustundir á netinu. Ég keypti svona kort í dag, namminamm. Og næturnar eru fríar, eftir klukkan 00:00 dregst ekkert frá tímafjöldanum á kortinu þegar maður er að vafra. Þetta kostaði 9 manat (fyrir Svenna: ikkí manar sinnum 4,5) sem gerir um það bil 900 krónur. Annars legg ég til að fólk kíki í næsta tölublað af Skarpinum (kemur út á miðvikudögum?). Þar eru nokkrir fróðleiksmolar í stórskemmtilegri grein frá föður mínum um Azerbaijan. Klukkan er farin að ganga 2 að nóttu, best að koma sér í koju. Ég heyri að það er komið þrumuveður úti, rigningin er að koma aftur... kannske að maður kippi einhverju inn af snúrunum... Spilltar rigningakveðjur heim á hinn siðspillta klaka, Azerben » 6 hafa sagt sína skoðun 03.07.2008 15:57:53 / bensig Smá upprifjun Þegar þetta byrjaði tókst mér að halda einhversonar vísi að dagbók í um það bil tvær vikur. Birti það hér: ÍSLAND Miðvikudagur 27.02.08 DANMÖRK-ÞÝSKALAND Fimmtudagur 28.02.08 Fór í flug til fyrrverandi höfuðborgar Íslands áleiðis til Berlínar klukkan 8:00 um morguninn. Hitti Bjöddn spilamann lítillega á flugvellinum í Köben í hádeginu á meðan ég var að millilenda. Höfðum mælt okkur mót þar sem ég stoppaði þar í ca. 2,5 tíma og hann er einungis 10 mín með lestinni á flugvöllinn. Við tókum nokur spil. Hann bauð vatn í boði dönsku þjóðarinnar og ég færði honum páskaegg fyrir hönd þeirrar íslensku sem þakklætisvott. Af kurteisisástæðum tapaði ég öllum spilunum, eins og góðum gesti sæmir, til að spilla ekki góðum samskiptum þjóðanna. Enda notuðumst við einungis við mín spil þar sem Bjöddn ákvað í fórnfýsiskasti að skilja Magicspil sín eftir, íslensku þjóðinni til heilla, eða til að tryggja einhvern framgang skólagöngu hans. Eftir að hafa skipst á "kærlig hilsen" að danskri vísan, af hans hálfu, og "vertu sæll að sinni" upp á íslensku, af minni hálfu, hélt ég mína leið til lands Þýðverja. Mættur á Tegel í Berlín klukkan 16:32 að staðartíma. Stóð í þeirri trú að einhver tæki á móti mér. Ekkert gerðist. Bjallaði í Halldór AUS-ara á Íslandi og lét hann setja þýska maskínu af stað svo ég myndi ekki daga uppi á Tegel. Fékk leiðbeiningar og tók leigubíl á Hotel Arizona, í miðri Berlín... Ágætis aðstæður á hótelinu, fór og fjárfesti í þýsku vatni og fiktaði í tölvunni þangað til að kvöldmatur hæfist með hópnum klukkan 19:02 að staðartíma. Kvenfólk í miklum meirihluta í hópnum. Vorum 7, þar af 2 strákar. Jákvætt? Já, er það ekki? Fengum okkur 1-2 bjóra og spjölluðum aðeins. Fólk byrjar að kynnast lítillega. ÞÝSKALAND Föstudagur 29.02.08 Ég og hinn strákurinn, Matheus frá Póllandi, Kracow, deildum herbergi. Fínn herbergisfélagi. Ekki sá besti í ensku, skilur ágætlega en á erfiðara með að tala hana. Fræddi mig ítarlega um orðið "kurva" í pólsku meðan á dvöl okkar í Berlín stóð, helstu myndir orðsins, notagildi og mismunandi merkingu. Mjög fróðlegt og gagnlegt. Fyrsti dagur í seminar. Dagurinn hefst á morgunmat og svo byrjar námskeiðið klukkan 9:30 á hótelinu. Nánast allar stelpurnar bera nöfn sem enda á -ina; gekk treglega að muna hver var hvaða -ina. Serina er finnsk 27 ára og á leið til Kína seinni partinn. Er eiginlega ekki hluti af hópnum en sett með okkur þar sem hún var að fara til Kína í staðinn fyrir aðra stelpu sem hafði verið þar og gefist upp og flúið heim. Það þýðir að strax um kvöldið verðum við einungis 6 eftir. Hennar vegna var spólað svolítið hratt yfir prógrammið svo hún gæti náð sem mestu áður en hún færi. Ágætis prógramm. Hópurinn þjappast betur og betur saman eftir því sem líður á daginn. Strax mikill söknuður þegar Serina fer. Um kvöldið er kíkt í bæinn. Förum á einhvern bar allur hópurinn ásamt 2 af 3 leiðbeinendum, þeim Magdalenu og Menke (Menku). Magdalena er flökkudýr frá Austurríki og Menka er frá Þýskalandi. Þær hafa báðar verið sjálfboðaliðar. Menka vinnur fyrir EVS og Magdalena er lausráðin fyrir svona verkefni. Aðalgaurinn er hins vegar Andreas frá Þýskalandi og er hann hokinn af sjálfboðaliða reynslu. ÞÝSKALAND Laugardagur 01.03.08 Námskeiðið heldur áfram klukkan 9:30 og hópurinn er orðinn mikið þéttari eftir barferðina kvöldið áður. Nenni ekki að fara yfir hvað var gert á þessu námskeiði nákvæmlega. Bara verið að fjalla um sjálfboðaliðastarf, kúltúrsjokk, sósíaleringu og þess háttar. Á þessari stundu var það orðið ljóst að ég var á öndverðum meiði við alla aðra sem þarna voru, nema kannske herbergisfélaga minn Matheus. Allar stelpurnar miklir sósialistar, græningjar, mjög vinstrisinnaðar yfir höfðu, þó mismikið og á mismunandi forsendum. Ég hafði nú gert mér grein fyrir að þetta væri ekki ólíklegt, þar sem konseptið er soldið vinstrisinnað, if you get my drift... og ég gerði mér núna grein fyrir að ég myndi vera einn um mínar skoðanir næstu 9 mánuði, myndi umgangast meira af sjálfboðaliðafólki í Aserbætsjan. Þankagangurinn miðast út frá sósíalískum forsendum og því eru nánast allir vinstrisinnaðir í einhverjum mæli. En þetta er bara jákvætt og ég fæ að rífast meira um menn og málefni en mig gæti nokkurntímann dreymt um. Santina er frá Ítalíu, Sikiley, nánar til tekið fjallahéruðum Sikileyjar. Mjög sérstakt svæði að ég held. Mafía, spilling, frekar vanþróað miðað við WEog mjög íhaldsamur hugsunarháttur (mínir fordómar?). Hún þekkti t.d. ekki til neinna samkynhneigðra einstaklinga, og var eins og henni finndist hálfvandræðalegt að ræða um það. Hún leigði íbúð með öðrum stelpum til að fara í háskóla en gat ekki hugsað sér að leigja með strákum og var gáttuð þegar hinar stelpurnar töluðu um það. Eins og "allir" Ítalir talaði hún mjög hátt og með miklum handahreyfingum! Hún og herbergisfélagi minn munu fara til Moldóvíu á mánudeginum. Um kvöldið fórum við í legendary bæjarferð. Hópurinn, 6 eftir, fór á stað sem heitir Wild at Heart eftir að ég og Elena, frá Spáni, höfðum sannfært alla um ágæti staðarins. Dyravörðurinn var 2m á hæð, 1,5m á breidd í leðurvesti, fullt af tattúum og með hanakamb... Elena hlustar á pönk og var ólm í að fara á staðinn. Það átti að vera live músík seinna um kvöldið, eitthvað þokkalega hart rokk, og því var ég líka meira en til í að fara inn. Og við náðum að sannfæra restina um að fara og enginn sá eftir þeim 8 evrum!! Alveg snilld! Dönsuðum eins og vitleysingar; Þjóðverjarnir voru farnir að mynda okkur undir lokin! ÞÝSKALAND Sunnudagur 02.03.08 Námskeiðinu formlega lokið en við eigum ekki flug fyrr en á morgun. Nema Hannah frá Liverpool, UK. Hún er á leið til Samarra í Rússlandi en kemst ekki fyrr en eftir a.m.k. 2 vikur þar sem Rússar eru með allskonar leiðindi. Hún fer til Liverpool seinni partinn. Hannah er langyngst í hópnum, 18 ára, en talar mjög, mjög mikið! og er bara helvíti skemmtileg. Þroskuð og gaman að spjalla við hana. Hún átti mikinn þátt í því að þjappa hópnum saman með stundum samhengislausum einræðum sínum! Mikill aðdáandi rússneskrar menningar og ætlar að finna sér rússneksan karl til að hún geti eignast krakka með rússneskt eftirnafn! Mikill söknuður þegar Hannah yfirgaf hópinn. Fórum í okkar fyrstu túristaferð um Berlín, skoðuðum Reichstag, Brandenburg Tur, Jewish Monument og fleiri góða staði: Deutschland Uber Alles. Það er e.t.v. óþarfi að taka það fram en á þessum tímpunkti var ég kominn í Golla Guðbrandsson gírinn. Eftir að ég hafði leiðrétt stefnu okkar heim af barnum fyrsta kvöldið sá ég um að leiða hópinn. ÞÝSKALAND-AUSTURRÍKI-ASERBÆTSJAN Mánudagur 03.03.08 Hópurinn splundrast. Matheus og Santina fara fyrst, snemma um morguninn, til Moldóvíu. Skömmu síðar fer Lusine frá Armeníu til Ítalíu. Hún var hin manneskjan í hópnum sem talaði og talaði og... en það var gaman að spjalla við hana og fræðast aðeins um Kákásus frá henni og um Armeníu, erkióvin Azera. Hún sagði að ég myndi lenda í veseni vegna míns kalda viðmóts, þeim fannst reyndar öllum að viðmót mitt væri frekar kalt. Hún t.d. faðmaði fólk og kyssti á kinn, Elana frá Spáni kyssti báðar kinnar og restin allaveganna faðmaðist þegar þau hittu fólk. Ég hins vegar rétti fram spaðann og var viðbúinn að vega og meta persónuleika fólksins eftir handabandinu, laust eða þétt...! Um morguninn erum við Elena orðin ein eftir. Hún fer með mér til Aserbætsjan. Við ákveðum þó að reyna að gera eitthvað við daginn þar sem flugið er ekki fyrr en seinni partinn. Fórum til Sachsen-Hausen útrýmingabúðanna. Náðum reyndar því miður bara örfáum mínútum þar! Fórum heldur seint af stað og villtumst örlítið...! Það borgaði sig allaveganna ekki að taka sénsinn á því að missa af fluginu... Flugið til Vínar var ágætt, stutt og þægilegt. Þá tók við 4 klukkustunda langt flug til Baku í Aserbætsjan ásamt 4 klukkustunda tímamismun við Ísland. Flugið var fínt og furðufljótlega komin til Baku, klukkan um 3:15 að staðartíma. Þar tók við bureocrazy á flugvellinum. Fyrst að fá stimpil í vegabréfið, með tilheyrandi röð! Svo að fara og versla sér landvistarleyfi til 30 daga fyrir 60 evrur, einnig með alveg temmilegri röð. Svo þarf að fara aftur á fyrri staðinn og fá að fara formlega inn í landið; og jú, þar er röð enn þá! Til að sulla svörtu ofan á svart gleymdum við að fá nótu fyrir kaupunum á landvistarleyfinu: röð upp á nýtt...!! En á móti okkur á flugvellinum tók Asif ásamt dræver. Asif er 28 ára víðförull og líbó Azeri sem hefur ferðast um alla Evrópu. Vorum komin í íbúðina, sem átti eftir að verða okkar heimili út mars, upp úr 5 um morguninn. Þar var kalt. ASERBÆTSJAN Þriðjudagur 04.03.08 Klukkan 11:30 var barið með miklum látum á hurðina á íbúðinni. Ég var mjög þreyttur og vonaði að þetta væri bara ímyndun, höfðum ekki farið að sofa fyrr en að verða 7. En barsmíðarnar héldu áfram... Fyrst héldum við að þetta væri Asif, þó að hann hefði talað um að sofa út og koma að ná í okkur um klukkan 14-15. En þegar ég opnaði kom í ljós að þetta var ekki Asif heldur 2 menn í borgaralegum klæðum, annar þokkalega vel til fara en hinn aðeins tuskulegri. Þeir virðast vera jafn hissa á að sjá okkur og við þá. Maðurinn sem er betur til fara segir: "Afghan!" Ég svara fyrir mig: "Islandia, Island" og Elena: "Espanish" Hann segir aftur: "Afghan!" en aðeins æstara í þetta skiptið. Við reynum að útskýra að við séum sjálfboðaliðar og höfðum komið til Azerbaijan bara áðan! Hann virðist skilja eitthvað hrafl í ensku, en heldur ótrauður áfram: "Afghan!!" Þeir skiptast á nokkrum orðum á Azari. Ég bendi honum þá á, með handapati og orðum, að Afghanistan sé handan hafsins í austur átt. Hann gefst ekki upp: "No, no, Afghan, Afghan!" Við ypptum öxlum enda ógerningur að skilja hvað maðurinn var að fara. Þá fer hann að spyrja okkur um hver hafi leigt okkur íbúðina, hvað við séum að gera hér og eitthvað á þá áttina. Við sýnum honum pappíra sem á eru nafn, heimilisfang og símanúmer hjá Asif. Hann heimtar að fá að koma inn og hringja í Asif! Ég segi: "NO!" Ekki séns að ég fari að hleypa einhverjum klikkhaus sem heldur að hann sé í Afghanistan inn í íbúðina. Þá segist hann vera frá löggunni, ég hika enn. Þá tekur hann fram skilríki sem gefa sterklega til kynna að hann kunni að starfa að löggæslu. Ég næ í símann, fer með hann eins nálægt hurðinni og ég get og býð honum að koma rétt innfyrir og hringja. Sem og hann gerir ekki þar sem síminn virkar ekki. Tekur hann þá ekki upp gemsa og fer að stimpla inn númerið. Ég var kominn á fremsta hlunn með að rakka hann niður fyrir nirfilshátt að tíma ekki að hringja úr símanum sínum, sem ég gerði þá ráð fyrir að væri lögreglusími. En einhvernveginn tókst mér að sitja á mér. Eftir stutt spjall við Asif segja þeir bæ og fara. Aftur að sofa! Asif mætir með dræver að nafni Asur um klukkan 15:30. Hann hefur verið sjálfboðaliði í Evrópu á vegum samtakanna sem Asif starfar fyrir. Við fórum niður í miðbæ Baku, á alþjóðlegan samkomustað sem klikkar aldrei: MickeyD (Mcdonalds)! Þar hittum við hóp af Azeri sjálfboðaliðum eins og Asur (öll nöfnin: Axxx(x) og NB! allt strákar!). Röltum aðeins um og fórum svo á kaffihús: Arez Kafe. Þar hittum við Nöru frá Belgíu, Marion frá Frakklandi og Jose frá Finnlandi sem eru sjálfboðaliðar hér í Baku og hafa verið hér í nokkra mánuði. Ágætt að geta heyrt og talað góða ensku! Um kvöldið fórum við síðan á rúntinn/sýningaferð um Baku með Azer, einum af sjálfboðaliðunum í klíkunni hans Asifs. Hann er á svakalegum bíl og gerði mikið af því að keyra HRATT um öngstræti Baku... Umferðamenningin hér er mjög svipuð og í Iran: hún er engin; kaos! Til að undirstrika það þá eru ekki málaðar línur á göturnar, hér dettur engum í hug að fara eftir þvílíku pjatti! Einnig er vert að taka það fram að það eru engar stórar brautir, eins og Kringlumýrar-/Miklabraut eða mislæg gatnamót en ég held ég geti fullyrt að það er ALLT saman í byggingu í þessum ritðuðu orðum! Þannig að umferðin gengur frekar hægt hér í augnablikinu. Bílar hafa alltaf forgang: þú labbar yfir götu á eigin ábyrgð, og það er um margt svipað svona leikjum þar sem maður á að komast yfir götu með því að smeigja sér á milli bílanna. Þeir bílar sem eru stærri og/eða hraðskreyðari hafa svo forgang yfir aðra bíla. Mesti munurinn á milli Baku og Tehran er e.t.v: engar skellinöðrur hér og líklega hærri dánartíðni í Tehran. Það er kannske óþarfi að taka það fram en bensín er ódýrt hér, einungis um 0,4-0,5 evrur líterinn. MIðvikudagur 05.03.08 Erum bara í því að hitta fólk og reyna að muna nöfn. Erum sífellt á ferðinni í bílnum hans Azer. Íbúðin. Erum lítið heima við í íbúðinni þessa fyrstu daga. Líka eins gott: Kalt, engin kynding. Fyrir utan einn færanlegan rafmagnsofn. Hitastigið er á bilinu 1-10 gráður hér í mars. Það er allt í góðu mín vegna úti við, en það er verra þegar kuldinn er stundum meiri hérna inni heldur en úti. Annars plagar það mig lítið; tók með mér góða sæng! Elana er ekki eins ánægð! Þó hún sé dúðuð og vel klædd er henni alltaf kalt, ekki vön kaldara loftslagi en 10 gráðum... Annars er vindurinn verri heldur en sjálfur lofthitinn. Það blæs stundum alveg þokkalega og þá verður kælingin umtalsvert meiri. Baku, the City of winds. Aftur að íbúðinni... Ég gæti tileinkað heilli bókmenntagrein umfjöllun um þessa íbúð! hún er snilld! Þetta er sovétíbúð dauðans!!! - 9. hæð í blokk - sovétblokk! - þegar við komum virkaði ljósið ekki í lyftunni, ágætt að hafa 3. heims símann með vasaljósi! - stigagangurinn er að mestu ber steypa! - mjög vafasöm hljóð í lyftunni...! - sjónvarpið (af gerðinni СПаВУМЦЧ Ц-20...! - rúmin eru stálvírar strengdir á milli 2 spýta með dýnum yfir! - ómálaðar plötur á gólfum! - svo hryllilega ljótt veggfóður að það heldur fyrir manni vöku á næturna! - ef maður tekur hlut úr sambandi kemur innstungan sjálf stundum með! - flestir gluggarnir fastir, ekki hægt að opna þó að það hafi verið ætlunin! - sprungur í flestum veggjum! - berar ljósaperur sumstaðar! - og svo rúsínan í pylsuendanum... ljósakrónan í stofunni, Stalín sjálfur hefði fellt tár yfir sovétleika hennar...!! Íbúðin hefur þó þann kost að þar er alltaf vatn, þar sem hún er á efstu hæð er pláss fyrir feitan tank á þakinu (þó að ég geti migið af meiri krafti heldur en þegar vatnið dropar úr sturtuhausnum!). Á móti kemur að allt heitt vatn þarf að hita með gasi, tekur um 20 mín að hita tankinn með heita vatninu. Hér liggja gasleiðslur út um allt, "heita vatnið" þeirra, það er auðvitað einnig í eldavélinni. Fimmtudagur 06.03.08 Jose fær gest frá Finnlandi: Johönnu, móður sína. Hann er mjög ánægður með að geta talað smá finnsku, búinn að vera hér í hálft ár. Við höngum talsvert með Asif, Azer, Jose og Marion. Förum til dæmis með Marion í hennar djobb, Jose er á sama stað 2 í viku, á morgnanna. Marion starfar í skítugu herbergi í blokk þar sem nokkur hundruð flóttamenn búa, ein fjölskylda í einu herbergi við mjög niðurdrepandi aðstæður. Hún er með óformlega kennslu fyrir krakkana í blokkinni í ensku og fleira þess háttar. Fræða þau um umheiminn, lýðræði og mannréttindi. Smá nasasjón af okkar verkefni held ég. Þó er ekki einungis um flóttamenn að ræða hjá okkur, auk þess sem það er á miklu stærri skala og fjölbreyttara, meira um acktivití. Föstudagur 07.03.08 Förum á Turkiey Kafe. Mjög ódýr bjór og veitingar: 1,5 manat einn bjór, takk fyrir pent! Asif, Marion, ég, Ramzia, Elena, Jose og Johanna, móðir Jose. Laugardagur 08.03.08 PARTÝPARTÝ!! Sunnudagur 09.03.08 Erfiður dagur. Sofið lengi og svo þrif eftir partíið! Reynt að gera sem minnst annað...! Mánudagur 10.03.08 National Holiday! ekki sá fyrsti né sá síðasti! Litla Baku. >Hittum Sharif frá Afghanistan. Þriðjudagur 11.03.08 Námskeiðið hér í Baku hefst loksins, fer þó rólega af stað. Vinnudagurinn hér byrjar yfirleitt ekki fyrr en 9 eða 10, þó í sumum tilfellum 8. Við tökum strætó (leið 123!) með Marion klukkan um 9:45 til Ofis og erum komin um 25 mínútum síðar. MIðvikudagur 12.03.08 Námskeið og matur hjá Klöru og Sergio. Fimmtudagur 13.03.08 Námskeið Föstudagur 14.03.08 Námskeið. Skrifa inn marga daga í þetta skjal. » 0 hafa sagt sína skoðun 02.07.2008 10:47:18 / bensig Þögnin rofin Sælt veri fólkið. Hef loksins komið mér upp bloggsíðu. Þetta er aðalega hugsað sem fréttaveita til að upplýsa sótsvartan almúgan um hvað gengur hér á, á jaðri hins Vestræna, siðmenntaða (já, ekkert "political correctness" eða postmodernískt kjaftæði; þetta er bara svona: siðmenntaða) heims. Annars er allt þokkalegt að frétta. Þarf að koma mér á skrifstofuna núna og ræða við nokkra innfædda. Sağol Azerben » 2 hafa sagt sína skoðun	Heimsóknir Í dag: 4 Alls: 3267 Könnun Er Ghengis Khan II besti leikur sögunnar eða hvað? Já, meira að segja betri en Sif/Civ Nei, alls ekki, verri en minesweeper Hvaða...? Aðra könnun, takk. Þessi er rugl! Gamalt blogg Janúar - 2010 (1) Desember - 2009 (1) Febrúar - 2009 (1) Janúar - 2009 (1) Október - 2008 (1) September - 2008 (1) Ágúst - 2008 (1) Júlí - 2008 (5)